Na 9 listopada - Akt oskarżenia

W dniu 9 listopada chciałbym oskarżyć SPD, a wraz z nią żyjących jeszcze byłych premierów SPD Schrödera i Lafontaine'a, którzy – obok premiera SPD Rau – mieli decydujący wpływ na to, że niesprawiedliwość NRD nigdy nie została rozliczona, a zbrodniarze systemu NRD nigdy nie zostali osądzeni.

Ale zacznijmy od początku i wyjaśnijmy, o co właściwie chodzi.

Kiedy dziś myśli się o zjednoczeniu, najczęściej na myśl przychodzi termin „Treuhand” i wielkie poruszenie, jakie wywołało ono wówczas na całym Wschodzie. W całym tym zamieszaniu jedno zostało całkowicie pominięte. Mianowicie rozliczenie zbrodni przeciwko ludzkości, które popełniono w NRD.

Z wyjątkiem kilku przypadków, nigdy nie wniesiono oskarżenia:

=> Zbrodniarze STASI, którzy bezlitośnie prześladowali własny naród

=> Prokuratorzy i sędziowie, którzy oskarżali, skazywali i wsadzali za kratki całkowicie niewinne osoby.

=> Informatorzy STASI, którzy dobrowolnie i bez żadnego przymusu pomagali swoimi donosami wsadzać za kratki niewinne osoby, najczęściej nawet swoich sąsiadów lub współpracowników.

=> Wychowawcy z ośrodków dla młodzieży, którzy gwałcili, znęcali się nad swoimi podopiecznymi, a w niektórych przypadkach doprowadzali ich do samobójstwa.

=> Strażnicy i strażniczki więzienne, ci głupcy w mundurach, którzy samowolnie korzystali ze swojej władzy i nie powstrzymywali przemocy wśród więźniów, a wręcz ją wspierali.

=> Pracownicy urzędów ds. młodzieży, którzy pomagali STASI w przymusowych adopcjach i odbieraniu dzieci

=> Psychologowie, którzy na polecenie STASI po prostu zamykali niewinne osoby w szpitalach psychiatrycznych

=> Członkowie VP i policji prewencyjnej, którzy 7 października wyrzucili ludzi z ulic Lipska i zamknęli ich w stajniach dla koni.

=> I wreszcie mordercy w mundurach, którzy zastrzelili ludzi na granicy.

Prawie wszystkie te zbrodnie pozostały bezkarne, a sprawcy często nadal pełnili swoje funkcje i zajmowali stanowiska.

Jak to się mogło stać? Wyobraźmy sobie sytuację byłego więźnia politycznego z lat 90., który nagle znalazł się w urzędzie i stanął twarzą w twarz ze swoim dawnym oprawcą, który ponownie sprawował tam władzę, zajmując dobrze płatne stanowisko. Jak można było do tego dopuścić?

Winą za to obciążono SPD!

Jak to? „Centralny Urząd Rejestracji Administracji Sprawiedliwości Krajowej” w Salzgitter był w RFN odpowiedzialny za rejestrowanie właśnie tych przestępstw, czyli przestępstw przeciwko ludzkości popełnionych w NRD.

Wiele osób nie wie dziś, że SPD, tak, po raz kolejny SPD, już w czasach NRD w 1984 r. naciskała na zamknięcie i likwidację tego ośrodka rejestracji. Na czele tej inicjatywy stali ówcześni premierzy SPD Rau, Lafontaine i Schröder. A zatem najprawdopodobniej również najwyższe gremia SPD, które z pewnością poparły tę inicjatywę i wywarły presję na szczeblu federalnym.

Już w 1988 r. kraje związkowe rządzone przez socjaldemokratów oraz Berlin Zachodni stopniowo zwalniali pracowników i wycofywali finansowanie urzędu w Salzgitter. W 1992 r. ostatecznie osiągnęli swój cel. Biuro rejestracji zostało zamknięte, a ponad 42.000 akt śledczych przeniesiono do archiwum federalnego w Koblencji. Sprawcy i przestępcy z SED nigdy nie zostali pociągnięci do odpowiedzialności.

Podobnie jak w przypadku nazistów tuż po upadku reżimu, nigdy nie doszło do rozliczenia zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych przez NRD.

Pan Schröder i pan Lafontaine powinni się wstydzić i mam nadzieję, że ktoś kiedyś spotka ich i powie im prosto w twarz, jakimi są nędznymi postaciami.

Postkomuniści, którzy dziś nadal są dobrze zaopatrzeni, byli więźniowie polityczni NRD i oczywiście wiele innych ofiar tajnej policji i ogólnie niesprawiedliwego systemu NRD.