Zanim wybuchło Powstanie Warszawskie 1.08.1944 - 2.10.1944

przez Halina Morhofer-Wojcik

Zanim rozpoczęła się walka o stolicę, o Polskę i polską suwerenność, beznadziejnie zginęło, zaginęło, zostało w więzieniach zamordowanych dziesiątki tysięcy warszawiaków, schwytani w ulicznych łapankach wywożeni byli na roboty do Rzeszy i do obozów koncentracyjnych.

Szczytem niemieckiej buty było zarządzenie gubernatora Fischera, gdy w dniu 27. lipca 1944 około godz. 17.00ogłoszono przez megafony, 28 lipca rozplakatowano odezwę do Polek i Polaków, nakazującą stawić się do kopania okopów nad Wisłą w liczbie 100 tysięcy osób: mężczyzn i kobiet w wieku od 17 do 65 lat. Na bocznych ulicach czekały tzw. "budy", a podwarszawskie hale fabryczne zostały opróżnione (Pruszków).

Dowiedziawszy się o tym niemieckim zarządzeniu, płk. Monter przyjął je jako potwierdzenie swych obaw, jako wstęp do wysiedlenia mieszkańców Warszawy i chęć dezorganizacji konspiracyjnych oddziałów.

"Alarm! Wobec dzisiejszych zarządzeń niem. nadanych przez megafony zarządzam, co następuje:   1.) zgrupować się na stanowiskach wyczekiwania i czekać na ogłoszenie godziny "W" (...)"

Chodziło o uspokojenie umysłów i przeciwdziałanie samodzielnym wystąpieniom...

W tych dniach niemiecki Urząd Pracy zgłosił na zapotrzebowanie 40 tysięcy osób do pracy w przemyśle zbrojeniowym...

Od początku 1944 roku Niemcy forsowali masową produkcję wojenną, nową technologię i eksperymenty z bronią nuklearną. Rozbudowywano podziemne hale i obozy intensywnej pracy. 

Foto: Pułkownik SS Schmauser wizytuje tereny obozu KZ Gross Rosen w towarzystwie komendanta obozu Arthura Roedla

Wielu warszawiaków, poprzez obóz w Auschwitz oraz bezpośrednio, znalazło się w najcięższym obozie pracy na terenie okupowanym - Gross Rosen i w jego 100 podobozach, takich jak Obóz Pracy RIESE w Górach Sowich i jego podziemnych sztolniach.

Ściana Pamięci na terenie obozu Gross Rosen w Rogożnicy

Wiele bezimiennych warszawskich ofiar należy szukać w ziemi Dolnego Śląska.

Po pięciu latach ciężkiej niemieckiej okupacji odpowiedzią i zemstą była walka zbrojna Warszawskiego Korpusu Armii Krajowej i wszystkich pod koniec Powstania scalonych z nią formacji wojskowych, ujętych w trzy Dywizje, z krwawo wywalczonymi prawami kombatanckimi, w imię polskiej Racji Stanu.

Cześć Ich Pamięci!

Wróć

Wydarzenia

> Wrzesień 2018 >
Nie Pon Wto Śro Czw Pią Sob
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30